شمارهٔ ۱۱۸ خواجوی کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به شمع اشاره می‌کند که اگر بسوزد، ممکن است آتش و نور بیشتری را تولید کند. او به حالتی از درد و رنج اشاره می‌کند که با وجود آسیب دیده، توانسته است از خود انرژی و نوری ایجاد کند. در نهایت، شعر به قدرت و زیبایی زبانی اشاره دارد که می‌تواند در میان رنج و سختی‌ها به وجود آید.