شمارهٔ ۱۲۰ خواجوی کرمانی
خواجوی کرمانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
دردا که شراب وصل ناخورده بماند
خون در تنم از درد دل افسرده بماند
پائی که بپشت پا زدی عالم را
از دست من شکسته آزرده بماند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیانگر احساس درد و ناتوانی شاعر است. او از این می‌نالد که از لذت وصال محبوبش محروم مانده و همچنین از رنج و غم درونش رنج می‌برد. او به ترک پایی اشاره می‌کند که به دلیل بی‌توجهی دیگران، باعث آزار و رنجش او شده و همه این‌ها به حالتی افسرده و ناامید او منجر شده است.