شمارهٔ ۱۱۹ خواجوی کرمانی
خواجوی کرمانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
جان با لب دوست عشق‌بازی می‌کرد
چشمش به کرشمه ترکتازی می‌کرد
زان مردمک دیدهٔ من صوفی وار
سجّاده به خون دل نمازی می‌کرد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به عشق و معشوق اشاره می‌کند. او بیان می‌کند که جانش در آغوش دوست به بازی عشق مشغول است و نگاهش با جذبه و فریبایی به سوژه خاصی خیره شده است. همچنین، به احساس عمیق و تزکیه روحی اشاره می‌کند که همانند یک صوفی، از دل پر دردش، نماز عشق را بر روی سجاده‌ای می‌خواند.