شمارهٔ ۱۲۲ خواجوی کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات به بیان احساسات عاشقانه و تنش‌های درون شاعر پرداخته است. شاعر از زیبایی و جذابیت معشوق خود سخن می‌گوید و نسبت به آن احساساتی چون حسادت و تردید را بیان می‌کند. او به نوعی خود را در میان این احساسات و توصیف‌های عاشقانه غرق می‌بیند و نمی‌تواند از آن‌ها جدا شود.