نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۲۵ خواجوی کرمانی

خواجوی کرمانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

چون خامه حدیثت بزبان می آرد

از دیده روان خون سیه می بارد

باری چو مرا زبان گویائی نیست

هم خامه که او سر و زبانی دارد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر از احوال درونی خود می‌گوید. وقتی که از عشق و احساساتش حرف می‌زند، چشمانش پر از اشک می‌شود. او احساس می‌کند که نمی‌تواند به خوبی احساساتش را بیان کند، اما قلم او (خامه) قدرت روایت این عواطف را دارد. در واقع، خامه به جای او سخن می‌گوید.