شمارهٔ ۱۲۴ خواجوی کرمانی
خواجوی کرمانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
باد سحری که بوستان آراید
بی خاک در تو باد می پیماید
دور از تو اگر نفس زنم بی یادت
جانم بلب آید و نفس برنابد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر از زیبایی و لطافت باد سحری سخن می‌گوید که بوستان را خوشبو می‌کند. او به ارتباطش با معشوق اشاره دارد و می‌گوید حتی اگر دور از او نفس بکشد، بی‌یاد او جانش به تنگ می‌آید و نمی‌تواند راحتی کند.