شمارهٔ ۱۲۷ خواجوی کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت شاعر از دوستانش درخواست می‌کند که اگر می‌خواهند به او کمک کنند، باید او را مانند دیگران نبینند. او به خاطر حال ناخوشی که دارد، خواستار آن است که از باده‌ی شب گذشته معافش کنند.