شمارهٔ ۱۳۲ خواجوی کرمانی
خواجوی کرمانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
سروی که بنفشه بر سمن فرساید
یاری که روان بخشد و روح افزاید
گوئی ز سر زلف کژش یک سر موی
دارد بوئی و بوی آن می آید
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شعر به زیبایی وصف بنفشه‌ای است که بر روی سمن (گلی سفید) می‌نشیند و یاری را تصویر می‌کند که جان و روح را تازه می‌کند. در ادامه، به سر و بوی موی زلف یار اشاره می‌شود که عطر آن فضا را پر کرده است. به طور کلی، شعر حس زندگی و زیبایی را به تصویر می‌کشد.