شمارهٔ ۱۳۴ خواجوی کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره دوری و هجران معشوق است. شاعر می‌گوید هرچند بین آنها فاصله‌ای وجود دارد، اما عشق و وصال او در دلش باقی مانده است. او longing می‌کند که حتی اگر دست از او بکشد، همچنان عشقش را احساس کند و این وابستگی در جانش باقی بماند. شاعر همچنین به زیبایی معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که زیبایی او، بر گردن او، همچنان بار سنگینی دارد که نمی‌تواند به راحتی فراموش کند.