نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۳۹ خواجوی کرمانی

خواجوی کرمانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

آن سرو خرامان که چنان می آید

از رفتن او دلم بجان می آید

زلفش که دم از نافه تاتار زند

مشک ختنست و بوی آن می آید

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از زیبایی و تاثیر حضور یک معشوق سخن می‌گوید. او به سرو خرامانی اشاره می‌کند که با زیبایی خاصش دل شاعر را به شدت تحت تأثیر قرار داده است. زلف معشوق نیز به شکل استعاره‌ای به مشک ختن (عطر معروف) تشبیه شده و به طور کلی حس شوق و تحسین شاعر را نسبت به معشوقش نشان می‌دهد.