نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۵۷ خواجوی کرمانی

خواجوی کرمانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

آنزلف مسلسل که چنان می پیچد

چون سنبل تر بر ارغوان می پیچد

زانرو که بمار می کنندش نسبت

بر خویشتن از غصّه ی آن می پیچد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر به تشبیه آنزلف (مو) اشاره می‌کند که مانند سنبل (گل) بر ارغوان (رنگی خاص) می‌پیچد. این پیچیدگی ناشی از غم و اندوهی است که بر او تحمیل می‌شود و او را نسبت به خود و شرایطش دچار اضطراب و پیچیدگی می‌کند. خلاصه اینکه، غم و ناراحتی باعث می‌شود که انسان به سمتی بغلتد و در خود فرو برود.