نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۸۱ خواجوی کرمانی

خواجوی کرمانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ای از کف دُرپاش تو دریا در جوش

من حلقه بگوش توام ارداری گوش

تشریف چو در بنده ی خود پوشیدی

از روی ترّحم گنهش نیز بپوش

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به احساس عجز و نیاز صحبت کننده اشاره دارد. او خود را در ناآرامی و درد دریا می‌بیند و به معشوق خود می‌گوید که مانند حلقه‌ای در گوش اوست. همچنین از او می‌خواهد که با محبت و ترحم، اشتباهاتش را بپوشاند و بر او مهربانی کند.