شمارهٔ ۱۸۲ خواجوی کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر از یک واقعه مهم و هیجان‌انگیز یاد می‌کند که سپاه سرکش و قدرتمندی از طرف شام به رهبری خسرو هندوی شب به سرزمین حبش می‌آید. همچنین اشاره می‌کند که این واقعه مانند آتش است که از آب فروزان می‌شود؛ به نوعی نشان‌دهنده‌ی قدرت و تأثیر این حادثه بر اوضاع است.