شمارهٔ ۱۸۴ خواجوی کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر به محبوب خود، که او را با صفاتی همچون "لعبت گلرخ" و "مطرب چنگ زن" توصیف کرده، دعوت می‌کند تا با نواختن چنگ و سازهای دیگر فضایی شاداب ایجاد کند. او به قد و قامت محبوبش اشاره می‌کند و از او می‌خواهد که در صورت واقعی بودن آهنگ عاشقانه‌ای که در دل دارد، با احساس و شور بیشتری به نواختن ادامه دهد.