شمارهٔ ۲۰ خواجوی کرمانی
خواجوی کرمانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
زلف سیهت که اژدهائی سیهست
زو هر گرهی گرهگشائی سیهست
زین رو که بگردنت فرود آمده است
نی مار سیه که آن بلائی سیهست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره زیبایی و جذابیت موهای سیاه است که به مانند اژدهایی سیاه توصیف شده است. هر گره‌ای از آن می‌تواند راهگشایی و حل مشکلات باشد. شاعر اشاره می‌کند که گیسوی سیاه بر گردن کسی افتاده و این تصویر به خطر یا آسیب‌پذیری مشابه یک مار سیاه تعبیر می‌شود. در کل، شعر تمایل به تجلیل از زیبایی و در عین حال هشدار از خطر آن دارد.