شمارهٔ ۲۱ خواجوی کرمانی
خواجوی کرمانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
آن فتنه که لطف و دلبری مایه ی اوست
ماهیست که مشک سوده پیرایه ی اوست
بنشست بر آفتاب و روشن دیدم
خورشید که آفتاب در سایه ی اوست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات به زیبایی و جذابیت یک معشوق اشاره می‌کند که جذابیت و دلبری‌اش منبع فتنه و عشق است. او به قیاس معشوق با ماهی می‌پردازد که زیور و زیبایی‌اش در جاذبه‌اش نهفته است. در نهایت، شاعر در تصویرسازی خود به روشنی و روشنی خورشید اشاره می‌کند که در واقع بر اثر درخشش و سایه معشوق قابل مشاهده است. به طور کلی، این اشعار به ستایش معشوق و زیبایی‌های او می‌پردازد.