نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۰۹ خواجوی کرمانی

خواجوی کرمانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

هر نکته ی چون آب که می راند چشم

یک یک همه چون آب فروخواند چشم

وز بهر نثار قدمت هر نفسی

دامن دامن گهر برافشاند چشم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر به زیبایی و تاثیرگری اشک اشاره می‌کند. او می‌گوید هر لحظه‌ای که چشم می‌گرید، مانند آب جاری است و این اشک‌ها به وسیله قدم‌های محبوب نثار می‌شوند. در واقع، شاعر با استفاده از تشبیه، ارزش و زیبایی اشک را بیان می‌کند و می‌گوید که اشک‌ها همچون گوهرهایی در دامن چشم است که به خاطر محبت و عشق ریخته می‌شوند.