نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۱۲ خواجوی کرمانی

خواجوی کرمانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ای از دو جهان وصل تو مقصود دلم

بیرون ز غم تو نیست موجود دلم

ترسم که مبادا سحری از سر سوز

در آتش روی تو رسد دود دلم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر از عشق و وصل معشوق خود سخن می‌گوید و تأکید می‌کند که همه آرزوهای او در ارتباط با محبوبش خلاصه می‌شود. او همچنین از نگرانی‌اش می‌گوید که مبادا عشقش باعث آتش‌سوزی در دلش شود و به این ترتیب، غم و اندوهی بر او چیره گردد.