نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۱۴ خواجوی کرمانی

خواجوی کرمانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

هر لحظه که یاد آن جفا کیش کنم

از ناله دل خلق جهان ریش کنم

از بسکه زنم بر سر از اندوه فراق

بنشینم و خود سرزنش خویش کنم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر از درد و اندوهی که به خاطر جدایی و فراق معشوقش احساس می‌کند صحبت می‌کند. هر بار که به یاد آن معشوق می‌افتد، دلش برای دنیا و مردم می‌سوزد و از شدت غم، بر سر خود می‌کوبد و خود را سرزنش می‌کند. این احساسات عمیق و دردناک نشان‌دهنده‌ی شدت عشق و دلتنگی اوست.