نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۱۶ خواجوی کرمانی

خواجوی کرمانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

یک چند مقیم کُنج میخانه شدیم

یکچند بزهد و توبه افسانه شدیم

تا دست دل اندر سر زلف تو زدیم

از پای در آمدیم و دیوانه شدیم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از تجربه‌ای در میخانه صحبت می‌کند که به مرور زمان به شیدایی و دیوانگی منجر شده است. او به یاد می‌آورد که چگونه با نوشیدن شراب و توجه به عشق معشوقش، از حالت عادی خارج شده و به جنون عشق مبتلا شده است.