شمارهٔ ۲۲۰ خواجوی کرمانی
خواجوی کرمانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
من دل بوفای دلستانی بدهم
وز بهر دلش ترک جهانی بدهم
گفتم که بده کام من ای سرو روان
گفتا که بده جان که روانی بدهم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیانگر عواطف عمیق و فداکاری شاعر برای معشوق است. شاعر اعلام می‌کند که حاضر است برای عشق و دلدارش از همه چیز خود بگذرد و حتی جانش را فدای او کند. در واقع، او از معشوق درخواست می‌کند که برای رسیدن به خواسته‌هایش، بهای بزرگ‌تری بدهد. شعر نمایانگر عشقی خالص و ایثارگرانه است.