شمارهٔ ۲۲۱ خواجوی کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر از تحولی معنوی صحبت می‌کند. او می‌گوید که زمانی در بتکده (نماد کفر و شرک) بوده و به دلیل طاعت و عبادت سی ساله‌اش دچار پشیمانی شده است. اما هنگامی که نور وحدت را در چهره بت‌ها دید، از باورهای قبلی خود دست برداشت و به اسلام روی آورد. این تغییر نشان‌دهنده‌ی رسیدن به معرفت و ایمان واقعی است.