شمارهٔ ۲۲۸ خواجوی کرمانی
خواجوی کرمانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
گفتم که دمم چند دهی گفت چه دم
گفتم گه غمت چند خورم گفت چه غم
گفتم چه بود در عدمم گفت جنون
گفتم چو وجودم چه بود گفت عدم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات به گفتگو با خدایی می‌پردازد و از او سوالاتی دربارهٔ وضعیت خود می‌کند. او ابتدا دربارهٔ جانی که دارد می‌پرسد، سپس دربارهٔ غم و حالتی که در وجودش دارد. در نهایت، خداوند به او پاسخ می‌دهد که جنون و عدم، ویژگی‌های وضعیت او هستند. Overall, این ابیات به عمیق‌ترین احساسات انسانی و روابط پیچیده با وجود و عدم اشاره دارد.