شمارهٔ ۲۲۹ خواجوی کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از معشوق خود با توصیفاتی زیبا و جذاب یاد می‌کند. دانه‌ای با خال سیاه، که نماد زیبایی و جذابیت است، قلب شاعر را در دام خود گرفتار کرده است. او به شیرینی معشوق خود اشاره می‌کند و از غم و دردی که به خاطر دوری از او متحمل شده، صحبت می‌کند. در نهایت، شاعر از سرانجام دلش و اینکه این درد و غم به کجا خواهد انجامید، نگران است.