نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۴۰ خواجوی کرمانی

خواجوی کرمانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ای بلبل خوش نغمهٔ بستان سخن

در باغ هنر هزار دستان سخن

آری سخن آیتیست از عالم غیب

در شأن تو نازل و تو در شأن سخن

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این چند بیت، شاعر به بلبل خوش نغمه‌ای اشاره می‌کند که سخن می‌گوید و هنرهای مختلف را با آن به نمایش می‌گذارد. او بر این باور است که سخن نوعی آیت و نشانه از عالم غیب است که در شان بلبل و سخن قرار دارد. در واقع، شاعر با این توصیف‌ها بر اهمیت و زیبایی سخن و هنر تأکید می‌کند.