شمارهٔ ۲۳۶ خواجوی کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به توصیف زیبایی‌های یک باغ می‌پردازد که در آن تعداد زیادی دستان در حال فعالیت هستند. دل عاشق از خرم و سرسبز بودن باغ شگفت‌زده شده است. در سپیده دم، هنگامی که به چمن نگاه می‌کند، تنها چیزی که می‌بیند جام شراب در دست مستان است. این تصویر، حال و هوای سرمستی و شادابی را به نمایش می‌گذارد.