نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۴۲ خواجوی کرمانی

خواجوی کرمانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

آن سرو سهی چو خیمه می زد بیرون

می کرد سمن برگ ز نرگس گلگون

ابروش بشکل نون و چشم سیهش

در بحر فتاده بود همچون ذوالنون

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، به زیبایی و جاذبه‌ای اشاره شده که شبیه به یک خیمه است. شمایل سروی بلند و قامتش مانند خیمه‌ای است که بیرون آمده و برگ‌های سمن را به نرگس‌های سرخ شبیه کرده است. ابرو و چشم او نیز به طور تصویری توصیف شده و زیبایی‌اش را به دریا و شخصیت ذوالنون که در افسانه‌ها شهرت دارد، تشبیه می‌کند.