شمارهٔ ۲۴۸ خواجوی کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت شعر بیانگر حالتی عمیق از عشق و جذبه است. شاعر از دیدن معشوق سخن می‌گوید و احساس می‌کند که نگاه او تأثیر عمیقی بر دلش گذاشته است، به‌طوری که جانش تحت تأثیر زیبایی او قرار گرفته و دلش در عالم دیگری نوعی وابستگی به او پیدا کرده است. همچنین، شاعر به زیبایی چشمان معشوق و هدیه‌ای که از او دریافت می‌کند اشاره می‌کند و این‌که زیبایی‌اش در وجود او نهفته است.