شمارهٔ ۲۶ خواجوی کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر از سنگدلی و بی‌احساسی سیمبر (چهره‌ای خیالی) سخن می‌گوید و می‌پرسد که این سنگدل از کجا آمده است. او به این نکته اشاره می‌کند که از سنگدلی جز زیبایی و طلا (سیم) انتظار نمی‌رود. همچنین شاعر تعجب می‌کند که چگونه دل او همچنان سنگدل است در حالی‌که سیم (زیبایی) در دل سنگ وجود دارد. به عبارتی، رابطه میان سنگدلی و زیبایی را مورد بررسی قرار می‌دهد.