شمارهٔ ۲۶۲ خواجوی کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات به موضوع سرنوشت و تقدیر اشاره دارند. شاعر به شخصی می‌گوید که اراده و فکر خود را به دست نیروهای مختلف (مانند عشق و زیبایی) سپرده و در نتیجه تحت تأثیر آن‌ها قرار گرفته است. همچنین به تشبیه تیر و کمان اشاره می‌کند، که نشان‌دهنده این است که فرد به سرنوشت خود گره خورده و تحت تأثیر نیروهای خارجی قرار دارد. این مضمون به نوعی به عدم کنترل انسان بر زندگی‌اش و تأثیرپذیری او از عوامل بیرونی پرداخته است.