شمارهٔ ۲۶۸ خواجوی کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر اشتیاق و حسرت شاعر نسبت به میکده و بزم محبوبش است. او از اینکه نتوانسته در آنجا حضور داشته باشد و از نوشیدن شراب لذت ببرد، دچار درد و افسوس است. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که حتی حضور نصفه و نیمه‌اش هم در آن بزم برایش آرزوست. در واقع، این ابیات احساس تنهایی و longing برای عشق و شادی را به تصویر می‌کشند.