شمارهٔ ۲۶۹ خواجوی کرمانی
خواجوی کرمانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
گفتم جانم گفت ز جان سیر برای
گفتم بنگر گفت که رویم منمای
گفتم بنشین گفت ز پیشم برخیز
گفتم که بیا گفت برو ژاژ مخای
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، گویا یک گفت‌و‌گوی عاشقانه و کنایه‌آمیز بین دو نفر است. شخصی از محبوبش می‌خواهد که نزدیکش بماند و با او باشد، اما محبوب فقط از دوری و جدایی صحبت می‌کند و به او می‌گوید که نمی‌تواند در کنار او باشد. در نهایت، محبوب به نوعی او را از خود می‌راند و خواسته‌های او را نادیده می‌گیرد. این دیالوگ نشان‌دهنده حسرت و ناکامی در عشق است.