شمارهٔ ۲۷۸ خواجوی کرمانی
خواجوی کرمانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
آن لحظه که سر مست من بی سر و پای
زان پرده سرا برون شدم پرده سرای
گفتم که ز پایه پای بر چرخ نهم
پایم بشد از جا و بماندم بر جای
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت شاعر از لحظه‌ای صحبت می‌کند که در حال مستی از محیط خود خارج می‌شود. او در تلاش است که پاهایش را به حرکت درآورد و بر چرخ زندگی بگذارد، اما در نهایت متوجه می‌شود که همچنان در همان جا مانده است و نمی‌تواند حرکت کند. این توصیف نشان‌دهنده‌ی احساس ناتوانی و رکود در موقعیتی است که انتظار تحرک و تغییر را داشته است.