شمارهٔ ۲۷۹ خواجوی کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به تمثیل شمع اشاره دارد که در مواجهه با مشکلات و چالش‌ها دو راه دارد: اگر بخواهد از سر نافرمانی و مخالفت دست بکشد، چه باید بکند؟ و اگر در برابر سرنوشت تسلیم نشود و بسوزد، چه بر سر او می‌آید؟ در نهایت، شمع به نوعی به ناچاری و غم ناشی از سرنوشت خود اشاره می‌کند که هر دو حالت را در بر می‌گیرد: سوختن یا نساختن!