نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۸۰ خواجوی کرمانی

خواجوی کرمانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

گر طرّه ی مشکبار بر رو فکنی

ور زانک شکن برشکن مو فکنی

بی آنکه دلت ز صحبت ما بگرفت

هر لحظه چرا گره بر ابرو فکنی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به زیبایی و جذابیت موی معشوق اشاره دارد و می‌گوید که حتی اگر او موهایش را بر روی صورتش بریزد یا آن‌ها را به شکل خاصی حالت دهد، دلش نباید از صحبت با او گرفته شود. او از معشوق می‌خواهد که به هیچ دلیلی بر ابروهایش گره نیاندازد. در واقع، این ابیات نشان‌دهنده عشق و جذابیت در لحظات عاشقانه است.