شمارهٔ ۲۸۳ خواجوی کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به زیبایی و جاودانگی خداوند اشاره دارد. شاعر می‌گوید که حتی اگر خداوند در نظرها نماند، آثار و نشانه‌های او در جهان همچنان باقی است. از لطافت و جمال الهی، شخصیت‌های بزرگی چون عیسی و موسی نیز درک و الهام گرفته‌اند. به عبارتی، وجود و زیبایی خداوند در خلق و آثار او مشهود است.