شمارهٔ ۲۸۵ خواجوی کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر به این موضوع می‌پردازد که حتی اگر در دنیای خود بدون یار و دوست باشیم و با مشکلات و دشمنان بسیاری مواجه شویم، باید به زیبایی‌ها و نگرش مثبت زندگی توجه کنیم. او به معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که در میان همه سختی‌ها، زیبایی چهره او باعث شده تا او هم خود را در مقایسه با آن زیبایی کوچک احساس کند و به دنبال او باشد. در واقع، اشعار به نوعی تلنگری برای توجه به زیبایی‌ها و محبت‌ها در زندگی رغم سختی‌ها و چالش‌هاست.