شمارهٔ ۲۹۷ خواجوی کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر از معشوقه‌اش خواسته است که به او توجه کند و غمگینی‌اش را ببیند. او احساس می‌کند که نگاه معشوق به او نمی‌رسد و این بی‌توجهی باعث شده که چهره‌اش رنگ پریده و غمگین شود. شاعر با اشاره به ابروان کمان‌مانند معشوق، به زیبایی او اشاره می‌کند و از او می‌خواهد که نگذارد احساس تنهایی‌اش ادامه پیدا کند.