شمارهٔ ۳۰۱ خواجوی کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر به زیبایی و جذابیت چهره معشوقه‌اش اشاره می‌کند و از خجالت او، رنگ رخسارش تغییر کرده است. او از معشوق می‌پرسد که این ناز و کرشمه‌اش با دیگران تا کی ادامه خواهد داشت. همچنین، به خواب و مستی ناشی از چشمان خوش‌ریخت او و لبان شیرینش که همچون جامی پر از شراب هستند، اشاره می‌کند.