شمارهٔ ۳۰۳ خواجوی کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر از احساس تنهایی در خانه صحبت می‌کند و به یاد دوران کودکی‌اش می‌افتد. او به باغ می‌رود و با دیدن سرو درختی که به تماشای او می‌پردازد، به این نتیجه می‌رسد که باید به دل خوشی‌ها و زیبایی‌های طبیعت توجه کند.