نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۹ خواجوی کرمانی

خواجوی کرمانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

از رخ چو بتم زلف معنبر برداشت

یعنی ز سمن بنفشه ی تر برداشت

جز عارض چون صبح جهان افروزش

یک روز ندیدم که دو شب در برداشت

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به توصیف زیبایی و دلربایی یک شخص می‌پردازد. شاعر با مقایسه زلف و چهره معشوق به گل و صبح، احساسات عاشقانه خود را بیان می‌کند. او بیان می‌کند که هیچ‌کاری نمی‌تواند زیبایی معشوق را با یک روز و چه بسا دو شب مقایسه کند و این نشان‌دهنده شگفتی و افسون زیبایی اوست.