نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵۷ خواجوی کرمانی

خواجوی کرمانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

تا قدّم از ابروش چو ماه دو شبه ست

در چشم من آندو خال مشکین شبه ست

گفتم که شبی دراز دیدم زلفش

چشمش بکرشمه گفت آری دو شبست

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به زیبایی یک معشوق اشاره می‌کند. او توصیف می‌کند که ابروی معشوق همچون ماه در شب‌های دو شبه است و خال‌هایش مثل دو نقطه‌ی سیاه در شب می‌درخشند. شاعر همچنین به خواب دراز و زلف معشوق اشارت می‌کند و در پاسخ معشوق به زیبایی چشمانش اشاره می‌شود که همچنین در شب‌های دو شبه جلوه‌گر است.