شمارهٔ ۶۰ خواجوی کرمانی
خواجوی کرمانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
چون چنگ سر زلف توام در چنگست
هر لحظه دلم را بلبت آهنگست
شد پسته ی تنگ تو دلمرا روزی
یا رب که دل خسته چه روزی تنگست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به احساس عاشقانه و دلتنگی شاعر اشاره دارد. او در توصیف زیبایی معشوق خود می‌گوید که چنگ زلف او در دستش است و هر لحظه دلش آهنگ عشق او را می‌زند. شاعر از تنگی روزگار و دلخوشی‌های افسرده‌اش می‌گوید و از خدا می‌خواهد که این دل خسته‌اش چه روزهای سختی را می‌گذراند.