شمارهٔ ۵۸ خواجوی کرمانی
خواجوی کرمانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
با دل گفتم چو چشمم از خون دریاست
پیوسته بخون جگرم تشنه چراست
دل گفت چو خون چشمت اصلی گهرست
بر دیده بدارش که جگر گوشه ماست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر با دل خود صحبت می‌کند و می‌گوید که چشمانش از اشک پر است و دلش به خون جگر تشنه است. دل در پاسخ می‌گوید که اشک‌هایش نشانه‌ای از ارزش و گوهری درونی است و باید به آن چشم‌ها توجه کرد، چرا که آنها جگرگوشه و عزیز او هستند.