شمارهٔ ۶۶ خواجوی کرمانی
خواجوی کرمانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
یاری که دلم ز غم بفرسود برفت
بس دیر بدست آمد و بس زود برفت
زان پیش که دود از آتشش برخیزد
آتش بدلم درزد و چون دود برفت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر غم و درد عمیق خود را بیان می‌کند و می‌گوید که یاری که پشتوانه احساساتش بود، به سرعت رفت و خیلی دیر آمد. او اشاره می‌کند که پیش از آنکه آتش عشقش برافروخته شود، غم و آتش در دلش شعله‌ور بوده است و در نهایت، این درد و اشتیاق مانند دود از دلش پراکنده می‌شود.