شمارهٔ ۶۷ خواجوی کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر به زیبایی و جذابیت معشوقه‌اش اشاره می‌کند. قد او را مانند بلای طبیعی و خیره‌کننده توصیف می‌کند و آن را بلندتر از درختان سرو در باغ می‌داند. با این حال، به وجود خال سیاه روی صورتش اشاره می‌کند که آن را خاص و متمایز می‌سازد، و در نهایت می‌گوید که او همچون درخت سروی است که به اجبار از زیبایی‌اش حجاب بر تن کرده است.