شمارهٔ ۷۶ خواجوی کرمانی
خواجوی کرمانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
هنگام صبوح خوش بود عاشق و مست
دل داده ز دست و زلف دلدار بدست
ور هست یقین که نیست با عمر وفا
خوش باش که بگذرد بهر حال که هست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت شعر، شاعر به لذت‌های لحظه‌ای و عشق اشاره می‌کند. او می‌گوید در زمان صبح و در حال مستی، عاشق خوشحال است و دلش را به دست محبوب سپرده است. هرچند که می‌داند عمر انسانی وفادار نیست، اما بر این باور است که باید از لحظات زندگی لذت برد و خوشحال بود، چرا که بالاخره به هر حال زمان خواهد گذشت.