نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۷۷ خواجوی کرمانی

خواجوی کرمانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

جانم که دل از ملک درونش بگرفت

دود دل خسته بین که چونش بگرفت

چشمم که بهر ترانه خونم می ریخت

دور از تو نگر چگونه خونش بگرفت

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر از احساسات عمیق و دردناک خود به خاطر دوری از محبوب سخن می‌گوید. او از دل خسته‌اش که تحت تاثیر این جدایی قرار گرفته و همچنین چشمی که از عشق و شوق به اشک می‌افتد، می‌گوید. احساس غم و اندوه در این عبارات به وضوح حس می‌شود.