نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۸۱ خواجوی کرمانی

خواجوی کرمانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ای آنک برت ملک سلیمان با دست

در خیل تو سرو بنده ئی آزادست

گویند که مردان همه جائی افتند

دور از تو نگر که بنده چون افتادست

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر به ستایش شخصی می‌پردازد که ویژگی‌های ملک سلیمان را دارد و او را از دیگران متمایز می‌سازد. او اشاره می‌کند که در میان جمعیت، بنده‌ای آزاد وجود دارد که تحت سلطه‌اش است و بیان می‌کند که مردان در هر جایی ممکن است سقوط کنند، اما این بنده در مقام و موقعیتی خاص قرار دارد.