شمارهٔ ۸۶ خواجوی کرمانی
خواجوی کرمانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای کار دلم رفته ز زلف تو ز دست
وی جان خراب من ز بادام تو مست
زان رو که دلم در ابرویت پیوستست
ابروت نمی رود ز چشمم پیوست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از عشق و جذابیت معشوقش سخن می‌گوید. او می‌گوید که دلش به زلف معشوقش وابسته است و تحت تأثیر زیبایی اوست. همچنین اشاره می‌کند که ابروی معشوق در نظر او جاودانه و غیرقابل فراموشی است. به‌طور کلی، این شعر تجلی عشق عمیق و احساسات شدید شاعر نسبت به محبوبش است.